Voedingscentrum.nl maakt gebruik van cookies. Waarom? Lees onze uitleg
Menu van de Week Recept van de dag
Geen stress
2 personen
15-30 minuten
Ga naar
Encyclopedie

De Voedingscentrum Encyclopedie is de kennisbank van het Voedingscentrum. Je vindt er inhoudelijke informatie over allerlei onderwerpen.

Je kunt op twee manieren zoeken naar onderwerpen in de encyclopedie: via het zoekveld en via het alfabet.

Nieuw
Lekker eten met minder zout
Een praktisch boek voor iedereen die minder... Bestel nu € 9,95
Populair
Gezond eten met de Schijf van Vijf
Geheel vernieuwd! Iedereen weet dat gezond... Bestel nu € 9,95
Ga naar

Tip

Italiaanse vispakketjes

Vispakketjes zijn heerlijk voor op de barbecue. Eenvoudig te maken en bovendien gezond! Dit recept is afkomstig uit het kookboek '53 recepten voor een gezonde barbecue'. 

Bekijk het kookboek

Vis

Vis is onderdeel van een gezonde voeding. Het valt in vak 3 van de Schijf van Vijf. 

Vis is goed voor de gezondheid. Visvetzuren zijn goed voor je hart en bloedvaten. Daarom is het advies 2 keer per week vis te eten, waarvan ten minste 1 keer vette vis, zoals makreel of zalm. 

De visvangst zorgt tegelijkertijd voor veel natuur en milieuproblemen. Er is veel overbevissing, bijvangsten zijn groot en zeebodems worden aangetast. Ook kweekvis zorgt voor milieubelasting. Keurmerken MSC en ASC en de VISwijzer kunnen je helpen te kiezen voor duurzaam gevangen vis.

Omschrijving

Vissen zijn gewervelde dieren die in water leven. Vis vormt in Nederland een onderdeel van een gezond voedingspatroon en is daarom opgenomen in vak 3 van de Schijf van Vijf. Dit is het vak waar ook zuivel, vlees en vervangers onder vallen.

Schaal- en schelpdieren, zoals kreeft, oesters en mosselen, zijn officieel geen vissen. Maar ze worden wel tot vis gerekend in de Schijf van Vijf.

Soorten vis

Er bestaan zout- en zoetwatervissen. Er zijn een paar soorten vis die rondtrekken en zowel in zoet als zout water leven, zoals paling en zalm. 

  • Zoutwatervissen: ansjovis, bot, griet, heilbot, makreel, kabeljauw, koolvis, rode poon, sardien, schar, schelvis, schol, tarbot, tong, tonijn, wijting, zeepaling en zeeduivel.
  • Zoetwatervissen: baars, forel, karper, meerval, paling, snoek, steur en zalmforel. 

Consumptiecijfers

Nederlanders eten gemiddeld 70 gram vis per week. Dit komt overeen met 1 x in de 2 weken vis.

Uit gegevens van het Nederlands Visbureau blijkt dat een gemiddeld huishouden 1 keer in de tweeënhalve week vis koopt en jongeren onder de 35 jaar 1 keer per maand. Er is wel een stijgende lijn. Volgens het Nederlands Visbureau at in 2010 een gezin gemiddeld 7,9 kilo vis. 8 jaar eerder was dat 5,7 kilo. Er zijn veel mensen die helemaal geen vis eten. Dat haalt het gemiddelde omlaag.

Dit is de top 10 van meest gekochte vissoorten:

  1. gerookte zalm 
  2. zoute haring 
  3. diepvrieszalm
  4. verse zalm
  5. tonijn in blik
  6. kibbeling (gebakken)
  7. visstick
  8. mossel
  9. naturel kabeljauw
  10. garnalen (diepvries)

Bereiden

Vis kan op allerlei manieren worden bereid: van koken, bakken en grillen tot roerbakken. Over het algemeen is vis snel gaar. Afhankelijk van de dikte kun je uitgaan van 3 tot 10 minuten in de pan en 15 tot 20 minuten in de oven.

Vis kan ook rauw worden gegeten, zoals in sushi. Het is dan wel belangrijk dat hij goed vers is. Ook is er bij sommige soorten een kleine kans op haringworm. Bij hele vis is het belangrijk de ingewanden te verwijderen. Meestal kun je de vis ook laten schoonmaken door de verkoper.

Verder is het belangrijk hygiënisch te werken bij het klaarmaken van vis om bijvoorbeeld kruisbesmetting te voorkomen.

Vis wordt op verschillende manieren aangeboden. Bijvoorbeeld als:

  • Gebakken of gefrituurde vis, zoals kibbeling of een lekkerbekje. Kibbeling bestaat uit stukjes gefrituurde witvis, zoals kabeljauw, wijting, roodbaars en koolvis. Een lekkerbekje is gepaneerde, gefrituurde vis, gemaakt van kabeljauw, heek, wijting en soms pangasius. 
  • Gezouten vis. Haring en ansjovis worden veel gezouten. Bij droogzouten droogt de vis in omdat het vocht wegloopt. Bij pekelen of natzouten kan het vocht niet weg, waardoor na verloop van tijd  de vis smakelijk en zacht wordt. Ansjovis is bijvoorbeeld na ongeveer een jaar ‘rijp’. Haring wordt gekaakt. Dit is een typisch Hollandse uitvinding. De alvleesklier blijft zitten en scheidt enzymen uit die de haring doen rijpen. Hoe meer zout is toegevoegd, hoe langer de haring kan rijpen. Kaviaar bestaat uit licht gezouten kuit van de steur. Licht gezouten kuit van onder andere zalm en tonijn wordt als gekleurde viskuit verkocht.
  • Hollandse nieuwe. Nieuwe haring, Hollandse nieuwe of nieuwe maatjes zijn aanduidingen voor haring die is gevangen en wordt verkocht in de maanden mei tot en met september. Om de naam Hollandse Nieuwe te mogen dragen, moet de haring minimaal 16% vet bevatten.
  • Gerookte vis. Er is koud gerookte en warm gerookte vis. Koud gerookte vis is sterk gezouten en gerookt bij 30°C. De smaak is zout, droog en sterk rokerig. Bij warm gerookte vis is de temperatuur in de kern minimaal 65°C geweest. De smaak is sappig, licht zout en heeft minder rokerig. Voorbeelden van koud gerookte vis zijn bokking of gerookte haring, zalm, sprot en forel. Warm gerookt worden onder meer haring of gestoomde bokking, makreel en paling.
  • Gedroogde vis. Gedroogde vis wordt kunstmatig gedroogd in windtunnels. Vooral magere vis wordt gedroogd. Stokvis is kabeljauw die wordt gedroogd op een stok. Bakkeljauw is gedroogde gezouten vis, vergelijkbaar met stokvis. Van gedroogde vis kan ook vismeel worden gemaakt. Samen met gedroogde garnalen zit dit onder andere in visvoer en kroepoek.

Gezondheidseffecten

De meeste vis is rijk aan de vitamine B12 en de mineralen jodium, fosfor en seleen. Het is een bron van vitamine B6. Vette vis is bovendien rijk aan vitamine D en B2 en bevat vitamine A. Vislever is rijk aan vitamine A.

Vis bevat ijzer, maar minder dan vlees, omdat er minder bloed in zit. 
Vis bevat van nature eiwit en vet en geen koolhydraten. 

Bescherming tegen hart- en vaatziekten

In vergelijking met vlees bevat vis meer onverzadigd vet. Het verschilt per vissoort hoe het vet precies is samengesteld. Een deel van het onverzadigde vet bestaat uit de visvetzuren DHA en EPA. Vis eten is vooral belangrijk vanwege deze visvetzuren. Er zijn namelijk sterke aanwijzingen dat de inneming van voorgevormd EPA/DHA, zoals aanwezig in vette vis, extra bescherming geeft tegen hart- en vaatziekten.

Vetgehalte in vis

Het gehalte vet in vis verschilt sterk per vissoort en kan ook binnen de soort sterk uiteenlopen. Dit hangt samen met het leefmilieu, de leeftijd, het geslacht, de seizoenen, het voedselaanbod en het tijdstip van voortplanten. Bij kweekvis is het aandeel DHA en EPA meestal lager. Bij haring en makreel varieert het vetgehalte zelfs van 5% tot 25% gedurende het jaar. 

Cholesterol

Sommige vissoorten, zoals paling, bevatten veel cholesterol. Dat geldt ook voor kaviaar, hom en kuit. Kuit zijn eitjes van vrouwtjesvissen, hom het ‘zaad’ van mannetjesvissen.

Zout

Gerookte vis (zalm, paling), vis in het (zoet)zuur (haring, rolmops) en gezouten vis (haring,stokvis) bevat meer zout. Ansjovis maar ook hom, kuit, en kaviaar bevatten veel zout.

Allergie

Vis bevat eiwitten die allergische reacties kunnen opwekken. Door de Europese Unie is daarom bepaald dat vis als een voedselallergeen dat overgevoeligheidsreacties kan veroorzaken op het etiket vermeld moeten worden.

Bewaren

Verse vis 

Verse vis bewaar je zo dicht mogelijk bij het vriespunt. Deze vis moet bij voorkeur dezelfde dag nog worden opgegeten, eventueel de volgende dag. De vis is het best te bewaren door hem in vershoudfolie te wikkelen en met heel veel ijsblokjes bedekken.  

Diepvries 

Magere vis is in de diepvries ongeveer 6 maanden houdbaar. Vette vis blijft ingevroren 3 maanden goed, net als bereide vis, zoals kibbeling en gerookte paling.        

Vis in pot of blik 

Bij vis in pot of blik geldt de houdbaarheidsdatum op de verpakking. De vis blijft buiten de koelkast goed. Zodra de verpakking geopend is, moet de vis in de koelkast bewaard worden. De vis is dan nog 2 dagen houdbaar in de koelkast bij een temperatuur van 4°C.    

Bereide vis 

Bereide vis kan 2 dagen bewaard worden in de koelkast bij een temperatuur van 4°C. Ook kan het ingevroren worden voor 3 maanden.

Gerookte vis

Gerookte vis kan min of meer ongemerkt bederven. Daarom moet bij vacuümverpakte gerookte vis goed op de houdbaarheidsdatum gelet worden en moet het bewaard worden en in de koelkast bij 4°C. Na opening van de verpakking is gerookte vis nog 2 dagen houdbaar in de koelkast. Dat geldt ook voor los verpakte gerookte vis.  

De Schijf van Vijf voor jou:

Aanbevolen dagelijkse hoeveelheden

Ik ben een: Mijn leeftijd is 

Veiligheid

Voedselvergiftiging

Sommige mensen worden ziek van vis die te warm of te lang bewaard is. Dit heeft te maken met het histaminegehalte. Het komt vooral voor bij de vinvissen, zoals makreel, tonijn en bonito. Het heet ‘scromboid-poisoning’. Symptomen zijn vooral misselijkheid, braken, darmkrampen, diarree en hoofdpijn. De reactie duurt een paar uur en kan tegengegaan worden met anti-histamines. Deze medicijnen zijn via een apotheek te verkrijgen. 

Bederf

Ook bedorven vis kan tot voedselvergiftiging leiden. Vis is vers als de ogen van de vis helder en doorzichtig zijn en een beetje bol staan. De huid moet vochtig en glanzend zijn, en de kieuwen rood. Alleen bij makreel zijn de kieuwen bruin. Verse vis ruikt fris. Hoe ouder de vis, hoe meer de vis gaat stinken.

Bij visfilets is het lastiger te beoordelen of de vis vers is, zeker als de filet is voorverpakt. Het is goed als de filet glanst en niet is verkleurd. Verse visfilet ruikt zilt, is stevig en verliest bij zachtjes duwen geen vocht.

Ziekteverwekkers 

Vis kan besmet raken met ziekteverwekkers zoals listeria of salmonella. Ingevroren gerookte vis is veilig. De bacteriën kunnen zich onder het vriespunt namelijk niet vermenigvuldigen. Bij verhitting wordt listeria gedood. In vis kan ook de parasiet haringworm voorkomen.

Schadelijke stoffen

Door milieuverontreiniging kunnen er  schadelijke stoffen voorkomen in vis. Het gaat vooral om zware metalen, dioxines, PCB’s of resten bestrijdingsmiddel.

Roofvissen hebben de meeste last van vervuiling. Dat geldt vooral voor grote roofvissen, zoals haaien en zwaardvissen. 

Vissen die alleen planten of plankton eten zijn minder vervuild. Ook zijn vette vissoorten meer vervuild dan magere, omdat schadelijke stoffen in het vet worden opgeslagen. Daarnaast speelt het leefgebied een rol. Zo is vis uit Europese wateren meer vervuild dan vis uit de Stille Oceaan.
Ook in kweekvis kunnen schadelijke stoffen voorkomen. Dat geldt als deze wordt gevoerd met vismeel en visolie. 

Natuurlijke gifstoffen

Er zijn een paar gifstoffen die van nature in vis voorkomen:

Botervis en escolar bevatten een bijzondere olie, die bij een grote hoeveelheid diarree veroorzaakt. 

Kogelvis of fugu bevat een zeer giftige stof in de eierstokken, lever, galblaas en darmen. In sommige Nederlandse restaurants wordt hij aangeboden. Het is beter deze vis niet te eten.

Wetgeving

De Europese Unie heeft regels opgesteld voor de hoeveelheid PCB’s en dioxines die in visvoer mogen voorkomen. Kweekvis uit Nederland, ook kweekpaling, voldoet aan de normen.

In de loop van de tijd is de vervuiling van de zeeën afgenomen. In de Nederlandse grote rivieren zit meer dioxine in dan verantwoord goed voor je is. Het is belangrijk voorzichtig te zijn met het eten van zelf gevangen vis als het water vervuild kan zijn.    

Voedingsadvies

Aanbevolen dagelijkse hoeveelheden

De Gezondheidsraad adviseert volwassenen om per dag 450 milligram omega 3-vetzuren uit vis (visvetzuren) binnen te krijgen. Deze aanbeveling kan worden gehaald door per week 2 porties vis te eten, waarvan ten minste 1 keer vette vis, zoals haring of zalm. 

Dat kan door vis te eten bij de warme maaltijd, maar ook bij de lunch of tussendoor. Daarbij hoeft het niet alleen te gaan om verse vis: ook diepvriesvis en vis uit blik zijn prima. Vissticks, een lekkerbekje, kibbeling of gefrituurde inktvis zijn vooral vet door de manier waarop ze zijn bereid en zijn dus niet zo gezond. Ze bevatten maar weinig van de visvetzuren EPA en DHA. Kijk in de keuzetabel wat goede keuzes zijn.

De aanbevolen hoeveelheid voor vis, vlees, vleeswaren, kip, eieren en vleesvervangers bij elkaar bedraagt voor volwassenen in totaal 100 tot 125 gram per dag. De Schijf van Vijf voor jou geeft adviezen gebaseerd op leeftijd en geslacht. 

Vette en magere vis

  • Vette vis bestaat uit meer dan 10% vet: onder andere makreel, haring, zalm, paling, heilbot, bokking, sardines, forel.
  • Matig vette vis bevat 2 tot 10% vet: bijvoorbeeld baars, schar, tong, tonijn, zeewolf, zeeduivel.
  • Magere vis heeft minder dan 2% vet: onder andere kabeljauw, schelvis, wijting, koolvis.

Meer is beter?

Meer dan 2 porties per week vis eten levert niet of nauwelijks extra effect op. Mensen die een verhoogd risico lopen op hart- en vaatziekten of eerder een hartinfarct of beroerte hebben doorgemaakt, kunnen wel baat hebben bij meer vis. Omdat vooral vette vis ook schadelijke stoffen kan bevatten, is het wel verstandig daarbij te variëren.

Alternatief voor vis

Voor mensen die geen vis willen of kunnen eten, zijn producten die zijn verrijkt met visolie of visoliecapsules een alternatief.

Visoliecapsules zijn rijk aan de visvetzuren EPA en DHA. Er zijn sterke aanwijzingen dat het gezondheidseffect van vis toe te schrijven is aan de vetzuren. Maar misschien zijn er meer stoffen in vis die voor het gunstige effect zorgen. Vis eten is daarom beter dan visoliecapsules slikken. 
Slik niet meer visolie capsules dan de voorgeschreven dosering in verband met de kans op overdosering. 

Voor mensen die plantaardig eten zijn er capsules met EPA en DHA uit algen. 

Afwisseling

Omdat vooral vette vis schadelijke stoffen kan bevatten, is het verstandig om af te wisselen met de vissoorten en niet meer dan 4 porties vette vis per week te eten. De goede effecten van het regelmatig eten van vis wegen op tegen de mogelijk nadelige gevolgen.

Zwangere vrouwen

Voor zwangere vrouwen is het ook gezond om vis te eten. Er gelden wel wat andere adviezen.

Vis en nitraatrijke groente

Er zijn geen beperkende adviezen voor het eten van nitraatrijke groente. Het eten van vis, in combinatie met groente, zoals sla en spinazie, vormt geen gevaar voor de gezondheid. 

Etiket

Eisen ten aanzien van etikettering zijn vastgelegd in de warenwet etikettering. Kijk naar het online etiket voor meer uitleg over de verschillende onderdelen van het etiket.

Toegevoegd water

Aan vis kan water worden toegevoegd. Daarbij worden andere ingrediënten of hulpstoffen toegevoegd om het water te binden. Vaak worden voor dit doel eiwitten of fosfaten gebruikt (zoals E450, E451 en E407).

Het toevoegen van water en waterbinders aan vlees, vis en kip is toegestaan. Om diepgevroren vis zit altijd een laagje water dat gebonden wordt met fosfaten. Dit beschermt het visvlees tegen uitdroging. Op de verpakking wordt altijd het nettogewicht vermeld, dus zonder het gewicht van het water. Verder moet op de verpakking staan dat het gaat om vis met toegevoegd water als er meer dan 5% water is toegevoegd (verplicht vanaf december 2014).

Datum invriezen

Vis kan bevroren verkocht worden, maar soms is het bevroren geweest en op een later tijdstip ontdooid en zo aan de consument verkocht. Dit is op het etiket te zien met de term ‘ontdooid’. De datum van de eerste keer invriezen staat op de verpakking. Deze datum kan soms lang geleden zijn. Bijvoorbeeld omdat de vis maar in één seizoen gevangen wordt en het hele jaar verkrijgbaar is.

De datum van invriezen zegt weinig over de veiligheid. Als vis snel genoeg wordt ingevroren, dan krijgen bacteriën weinig kans. De snelheid van het invriezen waarborgt ook de smaak en textuur van diepgevroren vis. Volgens de wet moet de temperatuur tijdens het invriezen lager zijn dan -18°C, maar in de praktijk is het vaak nog veel lager: tot -30°C.

Graten

Soms staat op de verpakking dat de vis ‘graatarm’ of ‘graatvrij’ is. ‘Graatarm’ betekent dat er nog graatjes in het visvlees kunnen zitten. ‘Graatvrij’ wil zeggen dat vrijwel alle graatjes eruit zijn gehaald.

Herkomst

Heb je te maken met kweekvis, of vis die is gevangen in zee of de binnenwateren? Dat staat meestal op de verpakking. Op vis moet staan om welke soort het gaat, wat de productiemethode is geweest (vangst op zee, in zoetwater of kweek) en wat het vangstgebied of land van herkomst is.

Als het gaat om verse vis, dan kan de visboer je er alles over vertellen. Alleen als de vis is bewerkt en bijvoorbeeld is ingeblikt of gepaneerd, is het niet altijd te zien waar hij vandaan komt.

Bij gevangen vis staat uit welk gebied de vis afkomstig is. De Noordzee hoort bij het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan. De Oostzee is een apart vangstgebied. Bij kweekvis staat ‘aquacultuurproduct’ of ‘kweekvis’, samen met het land waar de vis het laatste deel van de kweektijd heeft doorgebracht.

Keurmerken

Er zijn keurmerken voor duurzame vis:

Duurzaamheidsaspecten

Vis kan gevangen worden of uit de kweek komen. Beide hebben voor- en nadelen.

Bij gevangen vis zijn belangrijke problemen overbevissing, aantasting van ecosystemen, bijvangst en energieverbruik. Kijk voor de duurzaamheidsaspecten van visvangst bij visserij.

Bij viskweek spelen het gebruik van vismeel, diergeneesmiddelen (antibiotica), mestproductie en energie- en waterverbruik. Van Nederlandse en Belgische kweekvis is bekend dat hij met weinig medicijnen en ‘schoon’ is gekweekt. Verder is de uitbraak van met name kweekzalm een probleem. In de vrije natuur verdringt kweekzalm de oorspronkelijke soort. 

Hoe kun je kiezen?

Je kunt veel verschil maken voor natuur en milieu door te kijken naar onze adviezen. Via de VISwijzer is te achterhalen of een vis duurzaam is gevangen.

Dierenwelzijn

De vissector besteedt geen aandacht aan dierenwelzijn. Er is nog veel onbekend over dierenwelzijn bij vissen.  

Bij kweekvis is de huisvesting een aandachtspunt. Vis in de zee heeft alle ruimte om natuurlijk gedrag te vertonen. Bij kweekvis zijn geen duidelijke regels voor ruimte. Zo kunnen de bassins te vol zijn. Dat verhoogt de kans op ziekten en veroorzaakt stress. Zo vertonen zalm en forel vaak vinbeschadigingen als gevolg van agressief gedrag en chronische stress. Wat precies te vol is, is overigens nog onduidelijk. De waterkwaliteit speelt een rol. Maar ook hierover is nog onvoldoende kennis.

Verder kan snelle groei een probleem zijn, net als de gewoonte om vis te laten vasten voordat hij geslacht wordt. Dit gebeurt om de maag leeg te maken. Paling bijvoorbeeld wordt na de vangst vaak enkele dagen tot weken bewaard. De paling krijgt een deel van deze periode geen voedsel.  

Dodingmethoden

De Gezondheids- en Welzijnswet voor Dieren verbiedt “zonder redelijk doel bij een dier pijn of leed te veroorzaken dan wel de gezondheid of het welzijn van een dier te benadelen”. Vee moet daarom voor het slachten worden verdoofd. Bij vis is de wet nog niet uitgewerkt in concrete regels. Voor veel soorten is er nog niet een commerciële en diervriendelijke methode beschikbaar. 

Bij kweekvis zijn er verschillende dodingmethoden:

  • Paling gaat vaak levend naar de rokerij. Daar wordt de slijmlaag met zout verwijderd. De paling vertoont langdurig heftige zwembewegingen om het zout te ontvluchten. Dit heet doodkruipen. Ook beschadigt het zout de kieuwen. De paling krijgt vervolgens een snee achter de kop.
  • Vis bedwelmen kan bijvoorbeeld door het dier een klap op de kop te geven of door het een stroomstoot te geven, zodat het bewusteloos is. Het bedwelmen kan ook stressreacties geven of te lang duren. Ook kan de vis worden beschadigd. In de praktijk zijn er weinig bedrijven die vis bedwelmen. Wel is voor gekweekte meerval en paling in Nederland een diervriendelijke methode ontwikkeld met stroom. Zalmkwekerijen werken soms met een automatische zalmenbedwelmer. Daarbij worden de zalmen met een hamer bewusteloos geslagen. 
  • Een andere methode is het gebruik van water met veel koolstofdioxide. Dit verdooft de vis na enige tijd. Ook kan water onder stroom worden gezet om de vissen te verdoven.

Viskweek en overbevissing

Viskweek brengt overbevissing met zich mee. Sommige vissoorten worden namelijk gevoerd met vismeel, gemaakt van vis. Dat geldt bijvoorbeeld voor zalm, snoek, baars, snoekbaars en paling. Daarbij gaat het om grote hoeveelheden. Een kwart van alle gevangen wilde vis wordt gevoerd aan kweekvis. Voor 1 kilo kweekzalm is 2 tot 5 kilo wildgevangen vis nodig.
Daar staat tegenover dat vismeel voor een belangrijk bestaat uit vis die niet geschikt is voor de verkoop. Ook is het percentage vismeel in visvoer al sterk teruggebracht en wordt verdere reductie onderzocht. Verder krijgt kweekvis steeds vaker plantaardig voer, zoals algen en soja.      

Milieuaspecten bij viskweek

Gesloten viskweek met recirculatiesystemen blijkt het milieu minder te belasten dan open kweeksystemen. In Nederlandse gesloten viskwekerijen gaat de mest onder andere naar de champignonteelt. Het water wordt gerecirculeerd na biologische zuivering. In open systemen is mest een probleem. Het mestprobleem is wel kleiner dan in de vleessector.     

Ontwikkelingen

De Nederlandse vissector erkent de bestaande problemen en werkt toe naar een duurzame visserij en visproductie. De aanvoer van vis uit de Noordzee en de Atlantische Oceaan neemt af. Onder consumenten groeit het besef van het belang van een duurzame visserij en visproductie.
De vissector zet stappen om te komen tot verantwoord ondernemen en het op een duurzame wijze vis, schaal- en schelpdieren vangen of kweken, verwerken en op de markt brengen.

In een Meerjarenplan Verantwoorde Vis is afgesproken dat de vissector streeft naar:

  • 40% minder energiegebruik bij de zeevisserij. 
  • onderzoek naar manieren om de bijvangsten in de platvisvisserij te verminderen met 20%.
  • een verdubbeling van de productie van kweekvis.
  • totstandkoming van een evenwicht in de visbestanden van de Noordzee binnen enkele jaren.

Voedingskenmerken

Voedingswaarden
Gegevens per 100 g / ml (bron: NEVO)
Energie
Energiewaarde in kJ720 kJ
Energiewaarde in kcal172 kcal
Vet
Vet totaal10,1 g
Vetzuur
Vetzuren verzadigd2,5 g
Vetzuren trans0,0 g
Vetzuren enkelvoudig onverzadigd cis5,1 g
Vetzuren meervoudig onverzadigd1,8 g
Vetzuren n-3 meervoudig onverzadigd cis1,5 g
Vetzuren n-6 meervoudig onverzadigd cis0,2 g
Linolzuur0,0 g
ALA0,08 g
EPA0,52 g
DHA0,56 g
Vezel
Voedingsvezel0,0 g
Eiwit
Eiwit totaal18 g
Eiwit plantaardig0 g
Vitamines
Vitamine B20,18 mg
Vitamine C0 mg
Retinol act equivalent26 µg
Vitamine D6,1 µg
Vitamine E0,4 mg
Vitamine B10,00 mg
Vitamine B129,26 µg
Vitamine B60,343 mg
Folaat equivalenten13,5 µg
Nicotinezuur7,3 mg
Alfa-caroteen0 µg
Beta-caroteen0 µg
Luteïne0 µg
Zeaxanthine0 µg
Beta-cryptoxanthine0 µg
Lycopeen0 µg
Overigen
Alcohol0 g
Water66 g
Cholesterol55,4 mg
As3 g
Koolhydraten
Glucose0,0 g
Fructose0,0 µg
Lactose0,0 g
Maltose0,0 g
Saccharose0,0 g
Polyolen0,00 g
Koolhydraten2,8 g
Mono- en disacchariden0,0 g
Polysacchariden2,8 g
Natrium/zout
Natrium1,097 g
Zout2,743 g
Mineralen
Kalium293 mg
Magnesium40 mg
Calcium51 mg
Fosfor297 mg
IJzer1,4 mg
Selenium46 µg
Jodium29 µg
Koper0,09 mg
Zink0,73 mg
sluit venster
Informatie over bewaren, bereiden en duurzaam eten
Bewaren
Bewaartijd in koelkast (dagen)1
Bewaartijd in diepvries (maanden)3
Duurzaamheid
Klimaatbelasting
1 = 100 gram CO2-eq
Landgebruik
1 = 1 m2
sluit venster